Luisteren en spreken in stilte

Oefening

In een gesprek lopen de emoties vaak hoog op. Lopen onze eigen visies op de dingen door de dingen die we horen heen. Hebben we niet de rust om te luisteren maar willen we graag spreken. Zeker als het over onderwerpen gaat waarbij we ons erg betrokken voelen. Of als het over onderwerpen gaat die onze emoties aanspreken. Of als er conflicten op persoonlijk niveau spelen.
Dan zijn er gewoon situaties waarin het lastig is om een gesprek met elkaar te voeren. Om zelf de ruimte te voelen om de dingen echt te kunnen zeggen. Zien dat de ander je hoort. Om de aandacht voor de ander te hebben en ook echt naar de ander te kunen luisteren. Om zelfs jezelf te kunnen horen spreken.
Deze oefening biedt een vaste vorm om op zo'n moment met elkaar in gesprek te zijn. Juist door een strakke, vaste vorm te kiezen heb je met elkaar een houvast om te kunnen praten.

De vorm van het gesprek is eigenlijk vrij simpel. Met elkaar spreek je af dat je nadat iemand gesproken heeft net zo lang stilte bewaard als er gesproken is. Dan mag de ander weer spreken. Daarbij kun je een klok (met secondewijzer) gebruiken.
Als het lastig omdat je bijvoorbeeld afgeleid wordt door het in de gaten houden van de tijd kan je een onafhankelijk persoon vragen om tijdens het gesprek de tijd van spreken en stil zijn in de gaten te houden. Daarmee spreek je echter wel af dat deze persoon geen deelnemer is aan het inhoudelijk gesprek.